Jak to? Twoje dziecko ma cukrzycę? Jest otyłe? Za dużo jadło słodyczy? – takie pytania widzi w oczach, a czasami wręcz słyszy od osób, które dowiadują się, że dziecko jest diabetykiem niemal każdy rodzic małego Słodziaka. Cukrzyca typu 1., bo o niej mowa, to choroba autoimmunologiczna – pojawia się znienacka, zaskakuje także szczupłych, wysportowanych, dbających o dietę i higieniczny styl życia. Szacuje się, że w Polsce choruje na nią już ponad 300 tys. osób.

 

Insulina została odkryta niemal 100 lat temu przez noblistę Fredericka Bantinga. Co roku 14 listopada, w dniu jego urodzin, obchodzony jest międzynarodowy Światowy Dzień Cukrzycy.

 

Cukrzyca typu 1. najczęściej ujawnia się w wieku 6-12 lat. Choć coraz częściej diagnozowana jest u przedszkolaków lub nawet niemowląt. Zostaje z człowiekiem na całe życie. W Polsce coraz trudniej znaleźć szkołę, gdzie nie byłoby „dziecka z pompą insulinową”. W ciągu minionych 5 lat wzrost zachorowań zdecydowanie przekroczył wyobraźnię – oddziały diabetologii coraz częściej pękają w szwach.

Pomiar cukru glukometrem czy dawkowanie insuliny przy użyciu pompy lub pena przez dziecko z roku na rok coraz mniej szokuje otoczenie choć zdarza się, że wciąż wzbudza zainteresowanie i ciekawość.

Cukrzyca typu 1. to chroba wymagająca – potrzeba determinacji, siły, wsparcia drugiego człowieka. Nie przechodź obojętnie obok kolegi, który wiesz, że choruje i widzisz, że się źle czuje. Nie pouczaj rodziców/opiekunów takiego dziecka – zainteresuj się, jak możesz pomóc i co możesz zrobić, aby poczuli wsparcie i zrozumienie z twojej strony. Ale przede wszystkim…

Dowiedz się, jakie są objawy cukrzycy typu 1.:

  • Wzmożone pragnienie;
  • Częste oddawanie moczu, moczenie nocne;
  • Ubytek masy ciała, nawet przy zwiększonym apetycie;
  • Narastające osłabienie/zmęczenie, senność;
  • Zapach acetonu z ust (stan zaawansowany);
  • Zaburzenia ostrości widzenia (reakcja na wysoki cukier).

Więcej objawów mniej oczywistych.

Gdy w twoim otoczeniu jest dziecko z cukrzycą.

 


Leave a Reply