Tenis, pływanie, bieganie, narty, rower, gimnastyka, a nade wszystko wioślarstwo, co pokazuje przykład Michała Jelińskiego – złotego medalisty podwójnej czwórki z Pekinu – mogą i wręcz powinni uprawiać także diabetycy. Dobrze kontrolowana i zaopiekowana cukrzyca w niczym nie przeszkadza.

Sport w życiu każdego Słodziaka jest równie istotny, jak częste kontrolowanie glikemii i właściwe przeliczanie posiłków.

Paweł (rocznik 2004) od początku września 2016 roku uprawia wioślarstwo. Ma bardzo intensywne treningi najczęściej 3 razy w tygodniu. Dodatkowo  gra w tenisa oraz daje z siebie wszystko podczas szkolnych zajęć WF-u. Rozwija się bardzo dobrze. Jest wysoki, szczupły i wysportowany lepiej od niejednego kumpla w szkole.

Tomek (rocznik 2010) uwielbia pływać, wspinać się na ściance, jeździć na rowerze, deskorolce, hulajnodze, a zimą – na nartach i na łyżwach.

PAMIĘTAJ!

Co należy zrobić przed wysiłkiem fizycznym, gdyż intensywne ćwiczenia mogą znacznie obniżyć poziom cukru:

  • Zmierzyć poziom cukru przed ćwieczeniami.
  • Jeżeli poniżej 70 mg/dl – postępujemy, jak w hipoglikemii, nie wolno ćwiczyć.
  • Jeżeli poniżej 150 mg/dl – dziecko powinno coś zjeść przed ćwiczeniami – wg zaleceń rodziców.
  • Cukier 150-220 mg/dl – dziecko może ćwiczyć.
  • Jeżeli cukier jest wyższy niż 220 mg/dl – można ćwiczyć dopiero po podaniu korekty(dodatkowej insuliny), według uzgodnienia z rodzicem.
  • Jeżeli cukier jest wyższy niż 250 mg/dl – dziecko musi zrobić korektę wg zaleceń. Gdy wysoka glikemia się utrzymuje, może być konieczne np. sprawdzenie ketonów we krwi przez rodziców. Nie wolno ćwiczyć, gdy ketony są dodatnie.
  • Gdy wysiłek jest intensywny i długotrwały dziecko powinno zmierzyć się w trakcie oraz coś zjeść, według wcześniejszych wskazówek rodziców.

Każde dziecko indywidualnie reaguje na wysiłek fizyczny – bywają sytuacje (szczególnie wysiłek beztlenowy np. ćwiczenia na siłowni), gdy cukier rośnie.

Dziecko musi zawsze mieć przy sobie płynną glukozę, dextrozę, ewentualnie sok lub cukier!

Musi mieć możliwość: zmierzenia cukru, zjedzenia posiłku i skontaktowania się z rodzicem.

Materiał przygotowany we współpracy z dr n. med. Martą Wysocką-Mincewicz


Leave a Reply